jagaa

jagaa

niedziela, 26 sierpnia 2012

Czesław Białczyński - Krzewiciel Wiary Przyrody - Autor Mitologii Słowiańskiej - Polski Tolkien

Dziś - 26 sierpień - rocznica urodzin Czesława Białczyńskiego. 
W związu z tym, że blog http://bialczynski.wordpress.com traktuję jak encyklopedię słowiańską, często zaglądam tam, by również sprawdzić co nowego w słowiańskiej trawie piszczy, umieszczam kilka słów o autorze bloga.

I mam nadzieję, że w niedługim czasie Polacy wprowadzą do szkół naszą słowiańską mitologię. To wstyd, że o nas samych wiedzą więcej nasi sąsiedzi niż my. Bo Polacy nie gęsi i swoją mitologię mają :)



(Źródło:  http://bialczynski.wordpress.com/co-to-za-strony/klan-czyli-zadruga/o-mnie/kilka-zdjec-i-garsc-szczegolow/ )


Biografia Czesława Białczyńskiego

Czesław Białczyński


Urodzony w 1952 roku w Krakowie, absolwent Wyższej Szkoły Filmowej, Teatralnej i Telewizyjnej w Łodzi.
Debiutował w 1978 roku powieściami z gatunku SF: „Próba inwazji” (1978), „Zakaz wjazdu” (1981), „Miliardy białych płatków” (1983), „Ostatnia noc niewidzialnych” (1985), „Jan San – moje przygody z psioniką” (1990). Według „Próby inwazji” nakręcono w 1986 roku film telewizyjny.
Napisał też powieści współczesne: „Czwarty na piąty, maj, osiemdziesiąt” (1983), „Śmierć buntownika” (1985 – drukowana dotychczas we fragmentach w czasopismach i czytana w całości w III programie Polskiego Radia) oraz powieść sensacyjną „Polski łącznik” (1991).
Jest autorem scenariuszy filmów fabularnych – „Trzy dni bez wyroku” (1992, reż. W. Wójcik, w roli głównej Artur Żmijewski) –
i programów telewizyjnych popularyzujących historię Polski – „Wehikuł czasu” (TVP 2, 1996-97) – oraz odcinków serialu dla dzieci „Compet” (CBS, 1997).
Był założycielem awangardowej grupy poetyckiej Kodystów Polskich. Drukował w czasopismach: „Życie Literackie”, „Gazeta Krakowska”, „Kurier Polski”, „Literatura”, „Przekrój”, „NaGłos”. Jest stałym współpracownikiem „Gazety Polskiej” w Toronto.

Jest także autorem kilku nigdy nieopublikowanych powieści, które miały być wydane, ale w ramach represji skierowanych przeciw Czesławowi Białczyńskiemu, Wydział KC PZPR w latach 1982-1989 nakazał zerwanie już zawartych umów na druk.
O dziwo książki te nie zostały opublikowane także przez 20 lat istnienia III Rzeczpospolitej. Są to powieści wyzwolone spod presji czerwonej propagandy – obecnej także dzisiaj w mediach publicznych i prywatnych – wyzwolone spod postkomunistycznej cenzury i presji obyczajowej politycznej poprawności. Czy prawda o PRL i III RP jaką przekazują, czy obraz naszej rzeczywistości jaki malują jest rzeczywiście tak wstydliwy dla dzisiejszych właścicieli Polski, że starają się go ukryć przed własnymi obywatelami?
Fragmenty tych książek znajdziecie na tej stronie (http://bialczynski.wordpress.com) . Dzisiaj są to już tylko antytotalitarne w wymowie, antykomunistyczne, powieści historyczne, których akcja toczy się w Polsce w latach 1952-1991. Nie posiadają już niestety waloru prozy współczesnej, za to niespodziewanie zyskały walor autentycznego historycznego dokumentu i zapisu mentalnego rzeczywistości ostatnich lat PRL – bez cenzury. Kiedyś zostaną także opublikowane w całości drukiem, albo w innej formie, udostępnione przez autora współczesnej kulturze i wszystkim zainteresowanym ich lekturą.

Powieści te to:

Śmierć buntownika - Czytelnik 1983 – umowa zerwana przez wydawcę, typowe działanie Cenzury PRL
Stworzenie pustyni – Wydawnictwo Łódzkie 1985 , Łódź – umowa zerwana przez wydawcę, typowe działanie Cenzury PRL
Proste związki – Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1986 – umowa zerwana przez wydawcę, typowe działanie Cenzury PRL
Antypoemat Neo – Wydawnictwo Literackie, Czytelnik, Wydawnictwo Łódzkie – nie wydany z powodu braku możliwości technicznych i zbyt skomplikowanego sposobu druku,  Kraków 1986 – także jedna z metod Cenzury, podobnie jak odsuwanie druku w czasie z powoływaniem się na brak przydziału papieru na jakiś druk
Polski Łącznik – Wydawnictwo Literackie, Kraków 1991 – umowa zerwana przez wydawcę (druk całości wyłącznie w Gazecie krakowskiej – 1991) – to już działalność cenzury III RP, nieoficjalnej, wynikającej z lojalności wobec dawnych właścicieli PRL a dzisiejszych właścicieli wydawnictw i innych mediów prywatnych i publicznych (tzw establishment Okrągłego Stołu).

Od  – 1989 roku prowadzi studia nad prehistorią Słowian, ich legendami, podaniami, mitami i obrzędami prasłowiańskiej religii – Wiary Przyrody.
Pierwszym owocem tej pracy była wydana w 1994 roku książka „Stworze i Zdusze. Leksykon Boginek, Bogunów i Demonów Słowiańskich”; czytana w Polskim Radiu, stała się podstawą scenariusza serialu animowanego dla dzieci (obecnie w produkcji) oraz programów telewizyjnych (TVP 1: Edukacyjna, „Swojskie klimaty”). Książka „Stworze i Zdusze” sprawiła, że media nadały autorowi przydomek polskiego Tolkiena. – Wydawnictwo Kraina Księżyca, Kraków 1994

Poza twórczością literacką zajmuje się również działaniem na polu sztuki filmowej – jest autorem scenariuszy filmów fabularnych, scenariuszy seriali, filmów dokumentalnych, promocyjnych i programów telewizyjnych pisanych na zamówienie Zespołów Filmowych, TVP, Agencji Scenariuszowej, Niezależnych Producentów Filmowych oraz komercyjnych stacji telewizyjnych.
Organizował produkcję filmów dokumentalnych takich jak „Cinema Theatre” (1996, reż J. Ridan; nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berkeley w r. 1997) czy „Lot kuli” (1999, reż. J. Ridan, TVP 1, w roku1999 nagrodzony na festiwalach w Dijon i w Mediolanie).
Od 1994 roku działa również na polu reklamy, jako copywriter, scenarzysta, account manager i creative manager. Od roku 1996 jest dyrektorem Agencji Reklamowej CRACKFILM i aktywnie uczestniczy w organizacji Festiwalu CRACKFILM –Międzynarodowego i Ogólnopolskiego Festiwalu Filmu Reklamowego i Reklamy (z jury rekomendowanym przez International Advertising Association).
Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich od początku jego istnienia. Członek Polskiej Akademii Filmowej.

Oto krótki rys dotyczący dotychczasowej pracy autora  nad Mitologią Słowiańską.

Prace literackie związane z kulturowym dziedzictwem Słowian zajmują w twórczości Czesława Białczyńskiego miejsce szczególne. Warto odnotować, że studia nad prehistorią Słowian prowadzi on od ponad 20 lat. 89 roku. W toku tych badań, konfrontując ze sobą najrozmaitsze materiały źródłowe – historyczne, literackie i naukowe (jezykoznawcze, antropologiczne, archeologiczne i wiele innych) – autor „Mitologii” przeprowadza ich reinterpretację w świetle najnowszych ustaleń z zakresu wiedzy o kulturze Słowiańszczyzny. Dzięki temu możliwa jest stopniowa rekonstrukcja prastarych słowiańskich podań, legend, mitów i obrzędów prasłowiańskiej religii, zwanej Wiarą Przyrody.
Pierwszym owocem tej prawdziwie benedyktyńskiej pracy była wydana w 1994 roku książka „Stworze i Zdusze. Leksykon Boginek, Bogunów i Demonów Słowiańskich”. To właśnie „Stworze i Zdusze” sprawiły, że media nadały autorowi leksykonu przydomek polskiego Tolkiena.
W roku 2000 został wydany pierwszy tom zaplanowanej jako Czwórksiąg Mitologii Słowiańskiej – Księga Tura. Było to niestety wydanie niepełne, pozbawione indeksów, wykazu źródeł i przede wszystkim ilustracji. W roku 2007 wydano więc Mitologię Białczyńskiego po raz drugi, już w wydaniu w pełni uzupełnionym. W chwili obecnej trwają prace nad 2 i 3 tomem mitologii: Księgą Ruty i Księgą Tanów.

Poza twórczością literacką Czesław Białczyński realizuje się w wielu innych dziedzinach związanych z kulturą. Między innymi działa jako wydawca – od 1993 roku jest właścicielem wydawnictwa oraz agencji literackiej i scenariuszowej Patrenzia Princites „Kraina Księżyca”. Dotychczas wydał serię rysunkowych książeczek dla dzieci „Cztery pory roku” (1993), „Porwanie Baltazara Gąbki” (wspólnie z Wydawnictwem Saggitarius – 1993), „Stworze i Zdusze” (1994), „Poradnik dla kobiet bezrobotnych” (1995).
Między rokiem 1997 a 2002, wydaje również Katalogi Międzynarodowego i Ogólnopolskiego Festiwalu Filmu Reklamowego i Reklamy w Krakowie dla Agencji Crackfilm. Niestety wydawnicza działalność Krainy Księżyca została w roku 2002 zawieszona.
Od roku 1985 działa też jako agent literacki. W okresie 1985-1996 doprowadził do wydania trylogii Stanisława Pagaczewskiego: „Porwanie Baltazara Gąbki”, „Misja profesora Gąbki”, „Gąbka i Latające Talerze”; w języku hiszpańskim (Hawana 1985), węgierskim (Mora, Budapeszt 1988), japońskim (Holp Shuppan Ltd, Tokyo 1988-89), portugalskim (Edicoes Afrontamento, Porto 1989) i francuskim (Hachette Livre, Paris 1993).
Książkę przetłumaczono także na język czeski (wydanie w 1970 r. – Mlade Leta, Bratislava) i angielski.
W Polsce wydano trylogię S. Pagaczewskiego w łącznym nakładzie 2,2 mln egzemplarzy (I tom – 1 mln., II tom – 600 tys., III tom – 600 tys.), kolejno w : Wydawnictwie Literackim (1967-1989), Saggitariusie (1993), Siedmiorogu (1996-1998).
W roku 2002 Czesław Białczyński zawarł z Wydawnictwem Literackim kontrakt na wznowienie całej twórczości S. Pagaczewskiego. Co roku wydawane są przez WL nowe pozycje w tej serii.
Ważnym sukcesem w pracy agencji literackiej było doprowadzenie w 1999 roku do realizacji dramatu Jacka Włoska „Wybór” w Teatrze Telewizji (emisja 4.X. 1999 TVP 1 – realizacja Agencja CRACKFILM, reżyseria Jerzy Stuhr, role główne: Krystyna Janda, Jerzy Stuhr, Alicja Resich-Modlińska). Spektakl okazał się jedną z najlepszych realizacji Teatru TV w 1999 roku.

Jeśli chodzi o autorską twórczość Czesława Białczyńskiego, to – poza literaturą – wiąże się ona ze sztuką filmową. Czesław Białczyński jest autorem scenariuszy filmów i seriali fabularnych, scenariuszy filmów dokumentalnych i promocyjnych oraz programów telewizyjnych.
Scenariusze autorstwa Czesława Białczyńskiego:
„Wielkie Koło” (wspólnie z Markiem Kreutzem) – dla Zespołu RONDO – 1983
„Śmierć buntownika” – dla Zespołu RONDO (A. Kotkowski) – 1983
„Miliardy białych płatków” – dla TVP (reż J. Dymek) – 1984
„M&M” – dla TVP (reż. W. Łazarkiewicz) – 1984
„Złota zima” – dla TVP (reż. T. Kotlarczyk) – 1985
„Miłość, miłość, miłość” – serial 10 odc. – dla TVP – 1985
„Wir pamięci”, adaptacja powieści E. Wnuka-Lipińskiego – dla Zespołu OKO (reż. L. Staroń, A. Swat) – 1985
„Zakaz wjazdu” – fabularny film telewizyjny (50 min.), realizacja TVP, adaptacja własnej powieści s-f (reżyseria A. Tomczyk, współpraca scenariuszowa Cz. Białczyński, A. Tomczyk) – emisja TVP 1 – 1986
„Trzy dni bez wyroku” – film fabularny (100 min.), zrealizowany w Zespole Filmowym OKO, w reżyserii Wojciecha Wójcika, współautor dialogów A. Mularczyk, premiera kinowa – X. 1991 r., (wyświetlany wielokrotnie w TVP 1, TVP 2, TV Polonia, TV Regionalnych, TV POLSAT, TVN, CANAL PLUS, RTL i innych
„Opowieści o Stworzach i Zduszach” – serial animowany dla dzieci (wspólnie z Markiem Kreutzem) – pierwsza seria 8×25 minut, na zlecenie Render Communications, Warszawa – 1995
Program „O boginkach i demonach starosłowiańskich”, Redakcja Edukacyjna TVP 1 Warszawa (wspólnie z Andrzejem Radomińskim) 2 odc. x 20 min. – 1995 r. – emisja styczeń, luty 1995
„Opowieści o Stworzach i Zduszach” – wersja kinowa 90 min., film animowany (wspólnie z Markiem Kreutzem) – na zlecenie Agencji Scenariuszowej & Render Communications – 1996
Współautor filmów o duchach i demonach – Swojskie Klimaty TVP 1 – emisja VII 96
„Wilk” – serial, 6 odc. (wspólnie z Markiem Kreutzem) na zlecenie TVP i Communication Unlimited oraz Art Shop – 1996
Autor scenariuszy filmów eduk.-hist. w serii Wehikuł Czasu – 1996-97, na zlecenie TVP 2, Wytwórnia Filmów Oświatowych w Łodzi i Taurus Film (odcinki „Mieszko i Dobrawa”, „Jan Długosz”, „Bolesław Śmiały”, „Adam Mickiewicz”, „Drukarstwo polskie” – emisja II i IX 96, III i V 97)
Serial animowany „Compet” (dla dzieci) – CBS Nowy Jork – VAP Hamburg 1997
Serial „Profesorowie zbrodni” – 12 odc. na zlecenie TVP i APPLE FILM 1997-99,
„Brynek” – film dokumentalny, (reż. J. Ridan) – CRACKFILM 1997
Programy kulturalno-polityczne 2x 20 min. – POLISH STUDIO TV TORONTO, Toronto – 1998
„Lot kuli” – film dokumentalny, CRACKFILM 1999
„Święta Wojna” – film dokumentalny, CANAL PLUS &APF& CRACKFILM – 2000
Brał także udział w przygotowaniu i organizacji produkcji dużych form teatralnych i teatru TV:
B. Włosek – „Wybór” – kameralny, współczesny dramat psychologiczny – (reżyseria Jerzy Stuhr, role główne Jerzy Stuhr, Krystyna Janda) – czas ok. 60 min. – TVP 1(premiera 04.10.1999)
S. Pagaczewski – „Porwanie Baltazara Gąbki” – musical dla dzieci, scenariusz teatralny (adaptacja H. Banaszkiewicz i Cz. Białczyński) – czas ok. 90 min. – Teatr Polski w Szczecinie (premiera 1998)
Organizował produkcję filmów dokumentalnych takich jak:
„Lenin z Krakowa” – (reż. J Ridan) – TVP 1 (1996) – nagrodzony OiM FFKM Kraków 1998
„Szklanka wody” – (reż. J. Hojda) 1996 – nagrodzony na Ogólnopolskim Festiwalu EKOFILM w Łodzi -1997,
„Cinema Theatre” (1996) – (reż J. Ridan) – nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berkeley USA 1997
„Poczajów – Wyspa Miłości” – (reż. Wł. Petraniuk) (1996) – nagrodzony Niepokalanów 1997
„Róg Marksa i Obrońców Krzyża” – (reż. J. Ridan dla „Czas na dokument”) TVP 1 (1997) – Niepokalanów 1997
„Brynek” – (reż. J. Ridan) dla TV Polonia (1997)
„Częstochowa – Wyspa Miłości” (reż. W. Petraniuk) – TVP 1 (1998) – nagrodzony Niepokalanów 1998
„Byłem na Marsie” – (reż. S. Wilk 1998)
„La vedere Draculu” – (reż. S. Wilk 1998)
„Chńczyk Czu z prowioncji Gan-su” – (reż S. Wilk – 1998) – przyjęty do FFK –Kraków 1998 i Oberhausen 1998
„Lot kuli” (reż. J. Ridan) – TVP 1 (1999) – nagrodzony Dijon 1999, Mediolan 1999
„Imię moje Kinga” – (reż. J. Ridan) – TVP 1 (1999)
„Leśna rodzina” (reż. J. Ridan) – TVP 2 (1999)
„Święta wojna” (reż. J. Ridan, scen. Cz. Białczyński) – Canal Plus (2000)
W latach 1996-99 wysoko oceniono między innymi takie tytuły jak: „Lenin z Krakowa” (nagrodzony na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie),
„Róg Marksa i Obrońców Krzyża” (nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Katolickich w Niepokalanowie 1997, wywołał temat zapomnianej, lecz nieprzedawnionej zbrodni, związanej z pacyfikacją Nowej Huty w 1960 roku),
„Poczajów – Wyspa Miłości” (nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Katolickich w Niepokalanowie 1997), „Zło truchleje” (nagroda na Festiwalu Mediów w Łodzi, film sprzedany i emitowany w Szwecji), „Cinema Theatre” (nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berkeley USA – 1997),
„Szklanka wody” (film nagrodzony na Ogólnopolskim Festiwalu EKOFILM w Łodzi –1997),
„Częstochowa – Wyspa Miłości” (nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Katolickich w Niepokalanowie 1998),
„Lot kuli” (nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Dijon we Francji i w Mediolanie we Włoszech – 1999).
Na literackich projektach Agencji Crackfilm i Cz. Białczyńskiego w latach 1996-99 oparto następujące programy, seriale dokumentalne, cykle i wieloodcinkowe serie programów w różnych stacjach telewizyjnych:
„Krakowskie Forty” – serial dokumentalny (projekt Cz. Białczyński, prof. J. Bogdanowski, J. Ridan -7 odc.) – zrealizowane w TVP Regionalna – Kraków (1997)
„Kresy znane i nieznane” – 10 odcinków, serial dokumentalny (projekt prof. J. Ostrowski) – TVP Regionalna – Kraków (1997)
„Słowiańskie korzenie” – serial dokumentalny (projekt Cz. Białczyński – 12 odc.) – realizacja A. Szwarc-Bronikowski – TVP 2 (1998)
„Kup pan cegłę” cykliczny program o reklamie – magazyn telewizyjny (projekt B. Kwarciak, M. Skała, scenariusz Cz. Białczyński) – TVP 2 (1998-99)
„Nocny tramwaj” – cykliczny program o Krakowie realizowany w Rynku Głównym – (projekt „Samotne serca” – Elżbieta Gawin, Czesław Białczyński) – TVN (1998-1999)
„Maraton uśmiechu” – (projekt „Z Kirklandem po kraju” J. Ridan, Cz. Białczyński) – TVN 1998-99
„Opole 99” – cykl koncertów Opole 1999 – (projekt „Śpiewająca 12-stka” – dla TVP Regionalnych – Cz. Białczyński, J. Ridan) – TVP 1 (1999)
„Start w TVNie – meta na scenie” – (projekt „Plum bum” – L. Wilk, J. Ridan) – TVN (1999)
„Uliczna kamera” – (projekt „Plum bum” L. Wilk, J. Ridan) – TVP Regionalna Katowice (1998)
„Różowa landrynka” – (projekt „Samotne Serca” – E. Gawin, Cz. Białczyński) – TV POLSAT (1999)
„Mój ślad – Wielcy Polacy końca XX wieku” (projekt „Polacy końca Tysiąclecia” –
Cz. Białczyński), TVP 1 (1999)
         ***********************************************
Laureat Dębów Słowiańskich 2008;

Zachodniosłowiański Związek Wyznaniowy Słowiańska Wiara ma zaszczyt ogłosić, że laureatem Dębów Słowiańskich 2008 został Pan Czesław Białczyński. Pisarz, scenarzysta, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki, któremu szczególny rozgłos przyniosła praca „Mitologia Słowiańska – Księga Tura” stanowiąca element niedokończonej jeszcze Wielkiej Trylogii.

Autor poświęca cały swój trud i czas na dokończenie swojego dzieła, kończąc obecnie pisanie Księgi Ruty, która mamy nadzieję, zostanie opublikowana niebawem.

Przedstawiamy fragment listu jaki laureat napisał do nas po otrzymaniu decyzji kapituły orderu Dęby Słowiańskie:


” Przyjmuję Słowiańskie Dęby

jako wyznawca Wiary Przyrody czy też Wiary Przyrodzonej czy jeszcze inaczej Wiary Rodzimej i Wiary Rodu (więc Słowian) a także Wiary Odrodzonej

przyjmuję jako przedstawiciel Starosłowiańskiej Świątyni Światła Świata

przyjmuję jako ideowy spadkobierca Szczepu Rogate Serce

jako wieszcz co tylko zapisy Wiary Przyrody ujawnia i obwieszcza, jako jej krzewiciel który ją uprawia i rozsadza po słowiańskiej ziemi, jako jej prawiciel który jej zasady prawi, jako jej kaziciel który jej obrazy ukazuje ludziom i światu wreszcie jako jej powiciel – to jest ten, który ją uwija (wydaje na świat, buduje) wije i wwija w sploty Baji -Materii Świata i w Wici (przekazy wiedzy), które śle ku innym

przyjmuję jako prosty człowiek, którego największą miłością są Prawda, Korzenie i Język.

przyjmuje ją też z radością jako zwykły pisarz dociekający uparcie prawdy i korzeni, wiążący to czego inni nie mają odwagi powiązać i głoszący te związki powiązane i odkryte, a nie pragnący sławy. Atlantyda jest pod naszymi stopami niezależnie od tego co mówi Świat (naukowy, zdroworozsądkowy, zachodni, wschodni, religijny) mam nadzieję że w końcu wszyscy to odkryją i poczują się dumni z własnej przeszłości i zakorzenienia – a wtedy odrodzimy się jako Olbrzymi którymi kiedyś byliśmy.”

Czesław Białczyński 14.01.2009








4 komentarze:

  1. Oto inna próba dotarcia do historii Słowian

    http://www.youtube.com/watch?v=4Hq05Kvij3w

    OdpowiedzUsuń
  2. Niesamowity człowiek. Jest jak oaza na pustyni. Potrafi przyciągnąć swoja pasją, magnetyzmem wiedzy, jakże szczególnej, bo zapomnianej choć niezmiernie potrzebnej, byśmy nie utracili swojej wiary, korzeni, tradycji, mowy i odrębności. Przecież to zróżnicowanie jest bogactwem ludzkości. To odrębności kultur i ras tworzą barwną paletę, która zachwyca nas i pozwala odkrywać ich piękno wzniecające w nas płomień do tworzenia. Globalizacja jest tworem wrogim człowiekowi. Jest czarną dziurą pochłaniającą różnorodność. To monolit jednolitości, szarości i destrukcji piękna stworzenia.

    OdpowiedzUsuń
  3. Jak przestaniemy mówić" kiedyś" To na pewno się staniu "już"

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadza się Alinko,
      bo "kiedyś" znaczy naprawdę : nigdy.
      Więcej być w teraźniejszości to ważne.

      Usuń