niedziela, 25 lipca 2021

Słowiańskie Święto Peruna

 Perun - slowianski bóg wojny, siły, męstwa, władca gromu, grzmotu i błyskawicy. Mężczyzna w sile wieku ze złotymi lub srebrnymi włosami, jeżdżący na białym rumaku albo w rydwanie; bóg-wojownik uzbrojony w miecz, maczugę albo bitewny topór. Miejsca gdzie uderzył piorun uważane były za święte i posiadające ogromną moc. Symbolem Peruna był dąb. Czczony więc go w zagajnikach dębowych tzw. "peryniach", gdzie palił się święty ogień pilnowany przez kapłanów.

"Perun" ilustr. Mariola Birus 



Szukając informacji dotyczących świąt Peruna trafiłam na bardzo ciekawą stronę, z której poniższy tekst zacytowałam. 

Mile zaskoczył mnie również ich sklep oferujący koszulki czy bluzy z symboliką slowianską. Nadruki z motywami słowiańskich postaci fantastyczne. Przykładówe zdjęcia produktów pod artykułem. 

Polecam https://slava.pl/

// Perun - bóg grzmotów i piorunów

Perun, słowiański bóg piorunów i grzmotów, podobnie jak grecki Zeus czy nordycki Thor, był jednym z najważniejszych w całym panteonie bóstw. Jego imię związane jest z uderzeniem, czasem jest tłumaczone jako "ten, który uderza". Mitologia słowiańska ukazuje go jako przeciwstawienie Welesa, pana podziemi i zaświatów. Jego walka z Wijem jest metaforą walki dobra ze złem. 


Jak wygląda Perun? Jego moc objawia się w dębie, a także zwierzętach takich jak wół, baran, byk czy gołąb. Jego atrybutem jest topór, który posiada właściwości magiczne chroniące przed siłami nieczystymi i chorobą. Choć kult Peruna poświadczony w źródłach został jedynie na Rusi, najprawdopodobniej występował na terenie całej Słowiańszczyzny - imiona bogów często były tabu i nie można było ich używać.


Kult Peruna przybierał różne nazwy oraz formy, w zależności od lokalizacji, co potwierdza staroruskie stwierdzenie Perun jest mnóg, a także nazwy miejscowości, jak np. Prohn czy Perunovac.


Święto Peruna - dawne obrzędy

Przypadające na 20. lipca Święto Peruna to typowo męskie święto, podczas którego proszono słowiańskiego władcę piorunów i boga deszczu o przychylność, która zapewniłaby udane plony. To, jak wyglądało niegdyś pozostaje w sferze domniemań - brak jest źródeł, które by je opisywały. Pewne jest jednak, że kult Peruna istniał i był czczony na terenie Rusi aż do czasu chrystianizacji - posąg postawiony w 980, przedstawiający Peruna jako rosłego mężczyznę z siwymi lokami i złotym wąsem, w 988 roku został zniszczony po chrzcie Włodzimierza Wielkiego.


Znakiem Gromowładcy był sześciobok foremny, którego wierzchołki łączyły się ze środkiem - rzeźbienie lub rysowanie tego znaku zapewnić miało bezpieczeństwo i ochronić przed uderzeniem pioruna - w niektórych regionach zwyczaj ten przetrwał aż po dziś dzień.



Święto Peruna dziś

Rodzimowiercy Słowiańscy czczą Peruna po dziś dzień. Obchody związane są z zawodami sportowymi na cześć Peruna, podczas których mężczyźni zmagają się ze sobą w różnych dyscyplinach. Zgromadzenia odbywają się pod dębami, towarzyszy im biesiadowanie, a także postrzyżyny - święto podczas którego młodzi chłopcy przechodzą spod opieki matki do opieki ojca i stają się mężczyznami. 

Perun to najważniejsze bóstwo słowiańskie. Ten słowiański bóg deszczu i władca piorunów obecny jest także na naszych koszulkach. Oferowane przez markę Slava słowiańskie koszulki męskie z nadrukiem z symbolem Gromowładcy przygotowaliśmy z myślą o wszystkich tych, których interesuje mitologia słowiańska. Sprawdź!

Zachęcamy do odwiedzenia naszego sklepu oferującego koszulki słowiańskie!

// za:slava.pl






Edit: 26.07.2021
Kilka uwag dotyczących mojego artykułu na temat święta Peruna pod linkiem Tutaj polecam. 


piątek, 23 lipca 2021

Kto ciebie śliczna tęczo wymalował?

  

A kto ciebie, śliczna tęczo,
Siedmiobarwny pasie,
Wymalował na tej chmurce
Jakby na atłasie?
[...]
Maria Konopnicka "Tęcza" 


„Symbolu nie należy mylić ze znakiem, ponieważ nie jest on konwencjonalny i intelektualny, ale odwołanie wrażliwej wyobraźni do duchowości, którą sugeruje bez oznaczania go”

- Anne Souriau, Słownictwo estetyk

Symbolika, Symbole - temat rzeka. Ogólnie symbolem nazyamy obiekt, który reprezentuje coś innego przez skojarzenie, podobieństwo lub konwencję. 
Wielka szkoda, że Polacy mają niewielką wiedzę o swoich rodzimych symbolach i o symbolice jako takiej. 
  Do spłodzenia tego artykułu skłoniło mnie pewne zdarzenie, które miało miejsce w Polsce w Lublinie przed  siedzibą TVP.
 Otóż, aktywiści przed budynkiem TVP na chodniku na malowali kredą tęczę i napis "czarnek out". 
Wzburzeni pracownicy tvp wezwali policję. 
Padłam. 
Śmiać się czy płakać? 
Kredowa tęcza 🌈 w dzisiejszej Polsce jest "przestępstwem" ściganym przez policję? 
Na szczęście policjanci nie dopatrzyli się znamion przestępstwa w chodnikowym malunku uffff  
Postanowiłam wytropić tą kontrowersyjną tęczę... Co tak naprawdę symbolizuje, teraz i w dawniejszych czasach... Może to jakiś szatański symbol hmm a więc ;

#Tęcza/ #arc-en-ciel/ #rainbow 

Zacznę od najciekawszej informacji 😉 

Tęcza, tak bardzo znienawidzony przez polskich katolików symbol, swój zapis ma w starym i nowym testamencie, i wcale nie symbolizuje nic złego, wręcz przeciwnie:
 "
  • W Starym Testamencie tęcza jest symbolem przymierza pomiędzy Bogiem i człowiekiem, jest obietnicą złożoną przez Boga Jahwe Noemu, że Ziemi nie nawiedzi już więcej wielka powódź (Stary Testament, Rdz 9,13)[42]. Tęcza stała się nawet symbolem ruchu w judaizmie, zwanego B'nei Noah. Członkami B’nei Noah są nie-żydzi, którzy kontynuują drogę wielkiego przodka, jakim był Noe. Ruch ten ma korzenie w tradycji żydowskiej, a szczególnie w Talmudzie[43]. Jest także wymieniona w Mądrości Syracha jako jeden z przejawów stworzenia, które domaga się oddawania Bogu czci (Syr 43,11-13).
  • W Nowym Testamencie tęcza pojawia się w Ap 4: A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika, a tęcza dokoła tronu – podobna z wyglądu do szmaragdu[44] oraz Ap 10: I ujrzałem innego potężnego anioła, zstępującego z nieba, obleczonego w obłok, tęcza była nad jego głową, a oblicze jego było jak słońce, a nogi jego jak słupy ogniste[45]." za:Wikipedia 

Czy porównanie tęczy do szmaragdu i do symbolu pojednania i obietnicy jest czymś złym? 
Ok, może katolicy nie znają swojej religii aż tak dobrze lub większość w ogóle nie czytała nigdy ST czy NT, a na kazaniach zamiast przykładnie słuchać co pasterz prawi, to bujali w obłokach lub knuli plan zemsty na sąsiedzie, który swawolnie posadził bluszcz przy płocie, który to nikczemnie pełznie po nim i wysysa z niego magiczną energię. Dosłownie tragedia dla polakatolika, gdy zielsko sąsiada dotyka płotu. Cóż mniejsza z tym. 

Więc w magicznych księgach chrześcijańskich, będącym źródłem natchnienia dla polakatolików, tęcza to pozytywny symbol. 

 Nastepnie;


Płanetnik/chmurnik/obłocznik

Płanetnik (inne nazwy: chmurnik, obłocznik[1]) – postać z wierzeń słowiańskich, demoniczna lub półdemoniczna istota uosabiająca zjawiska atmosferyczne.

Wierzono, że płanetnicy kierują chmurami, zsyłają burzę i grad[1]. Nazwa „płanetnik” pochodzi od łacińskiego słowa planeta i jest stosunkowo młoda[2], w przeciwieństwie do prawdopodobnie oryginalnych form rodzimych „chmurnik” i „obłocznik”[3]. Na południowej Słowiańszczyźnie w wyniku nałożenia się funkcji doszło do utożsamienia płanetników (zwanych tam zduhaczami) ze żmijami[2][1].

Płanetnikami zostawały dusze zmarłych nagłą śmiercią i samobójców (głównie wisielców i topielców)[3]. Wyobrażano ich sobie jako wysokich starców w szerokich kapeluszach bądź jako małe stworki[4]. Z Płanetnikami utożsamiano w większości gazdów karpackich i podhalańskich, którzy pełnili funkcje lokalnych uzdrowicieli parających znachorstwem. Płanetnik był „bocorem” – pierwowzorem słowiańskiego „szamana”, który odstręczał wiejskie chałupy od upiorów i złośliwych duchów. Wierzono, że dusze zmarłych śmiercią samobójczą Płanetników powracały do świata żywych jako zduhacze. Z kolei, ciała takich pozostawały związane przekleństwem pod postacią żmija, do czasu wypełnienia się losu Płanetnika, który jako samobójca aspirował, by powrócić zza grobu i ponownie stawić czoła upiorom.

Zależnie od okoliczności, płanetnicy mogli być ludziom przychylni albo wrodzy[4]. Ich przychylność można było zyskać rzucając mąkę na wiatr lub do ognia[3]. Przychylni płanetnicy zstępowali na ziemię i ostrzegali ludzi przed burzą oraz chronili przed suszą[3].

Płanetnikami byli również wybrani mężczyźni obdarzeni mocą kontrolowania pogody. Tuż przed burzą byli oni wciągani przez niebo[3] (względnie przez tęczę[1]) i toczyli w powietrzu walkę ze smokami powietrznymi symbolizującymi chmury burzowe i gradowe, względnie wychodzili na pole i odpędzali burzę magicznymi zaklęciami[4].

Mianem płanetników określano też ludzi przepowiadających jak również kontrolujących pogodę[3].

Postać płanetnika była często wspominana w literaturze okresu Młodej Polski, np. w Powieści o Płanetniku Antoniego Langego czy w Płanetnikach Władysława Orkana; także w twórczości Bolesława Leśmiana, np. w utworze Strój (z tomu Łąka). Bohater opowieści Syn boginki Adolfa Dygasińskiego także staje się płanetnikiem.




W greckiej czy słowiańskiej mitologii tęcza również nie jest negatywnym symbolem. Więc szukam dalej, może w literaturze czy sztukach plastycznych? 

O tęczy również napisał Antoni Kucharczyk:

Po długiej niepogodzie zajaśniało słońce,
Na niebie zachmurzonym, na kształt pół-obręczy
Zajaśniał łuk świetlany siedmiobarwnej tęczy,
Piją zbyteczne wody obydwa jej końce.
[...]

Tęcza Finiana (tytuł oryginalny Finian’s Rainbow) – amerykański musical z 1968 roku w reżyserii Francisa Forda Coppoli.

Tęcza występuje również w wielu utworach literatury międzynarodowej – należy tutaj wymienić takich twórców jak: Virginia Woolf, William Wordsworth, John Keats, Richard Dawkins czy David Herbert Lawrence.

Tęcza w sztukach plastycznychEdytuj

W ikonografii tęcza jest motywem pojawiającym się (za tekstem Apokalipsy) w scenach Sądu Ostatecznego, np. w dziełach Hansa Memlinga, Rogiera van der Weyden, Hieronymusa Boscha, Giotta. Oznacza tron, na którym zasiada Jezus w czasie paruzji. Podobnie ukazany jest Chrystus na przedstawieniach w typie Maiestas Domini, znanych od wczesnego średniowiecza, przedstawiających chwałę tronującego Chrystusa.

Nazwa TęczaEdytuj



Symbol tęczy jest używany także we współczesnej kulturze jak np. Over the Rainbow (Ponad tęczą) w filmie z 1939 roku Czarnoksiężnik z Oz lub w piosence The Rainbow Connection („Tęczowe połączenie”) z filmu The Muppet Movie. Nazwę Rainbow („Tęcza”) nosi grupa rockowa założona w 1975 roku przez gitarzystę Deep Purple Ritchiego Blackmore’a. Tytuł RAINBOW otrzymał jeden z albumów japońskiej gwiazdy muzyki pop Ayumi Hamasaki, wydany w 2002 roku, a Rainbow – albumy piosenkarek Dolly Parton (1987) i Mariah Carey (1999).

Statek organizacji Greenpeace nazywa się Rainbow Warrior („Tęczowy Wojownik”). Został tak nazwany na cześć legendy Tęczowych Wojowników z plemienia Indian Kri, wedle której: Kiedy świat jest chory i umiera, ludzie powstaną jak Wojownicy Tęczy...[50]

Tęczowe Zloty są zlotami hipisów, którzy zbierają się z misją głoszenia idei pokoju, miłości, wolności i wspólnoty. Rainbow Family („Rodzina Tęczy”) to nazwa jednego z ruchów posthipisowskich[51].

Tęczowa flaga została użyta w niemieckiej wojnie chłopów w XVI wieku jako symbol nowej ery, nadziei i socjalnych zmian. Tęczowe flagi były również używane: jako symbol pokoju (zwłaszcza we Włoszech), reprezentowały terytoria imperium Inków oraz niezależnie społeczności Druzów na Bliskim Wschodzie i Żydowski Obwód Autonomiczny na rosyjskim Dalekim Wschodzie.

W 1921 roku na Międzynarodowym Kongresie Liderów Spółdzielczości przyjęto tęczową flagę spółdzielczości, była ona też używana w Polsce jako symbol ruchu spółdzielczego, m.in. Powszechnej Spółdzielni Spożywców „Społem”[52]. Flagę zmieniono w 2013 roku[53], ale pozostała jako element logo niektórych spółdzielni i jako nazwa miesięcznika „Tęcza Polska”[54].

Tęcza jako symbol osób LGBT i ich równouprawnienia


W 1978 powstała tęczowa flaga. W latach 90. została przyjęta jako symbol międzynarodowej społeczności LGBT[55]. Różne kolory na fladze reprezentują różnorodność środowiska LGBT. Liczba kolorów różni się od tradycyjnie pojmowanej tęczy jako siedmiokolorowej. Tęcza LGBT posiada 6 kolorów (a poprzednio posiadała także 8). Tęczowa flaga LGBT używana jest często jako symbol tolerancji. Utożsamia się z nią przede wszystkim ruch społeczny lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych. Tęczową flagę można zobaczyć przede wszystkim na protestach i manifestacjach, w których biorą udział geje i lesbijki (np. na paradach równości) oraz przy wejściach do lokali gay-friendly[56].
/za:Wikipedia/


         Fot. Fotolia, gazetka.be

Polecam ciekawy artykuł Co z tą tęczą?

I nie doszukałam się nigdzie negatywnego znaczenia Symbolu tęczy. 

Polakatolicy nie znoszą Symbolu teczy ponieważ m.in. (W 6kolorach) jest symbolem ludzi LGBT. Ludzi, którzy w Polsce są poniżani, wysmiewani i odmawia się im praw do normalnego życia.
 Polacy w większości, to rasiści, homofobi i szowiniści.
Głupota i ciemnota pozwoliła, by krajem rządzili ludzie obłąkani, siejący nienawiść i dezorientację, deprawujacy dzieci i młodzież głupimi sloganami.
Pisowskie szambo wylało i odór pozostanie na długo.. 

Cóż, pozostaje wstyd, żal i niesmak.
A miało być tak wspaniale. 

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających z mojego drugiego domu 🇫🇷 😀

Sława! 

czwartek, 22 lipca 2021

Behemoth - Bartzabel






#Behemoth est un groupe de black et death metal polonais, originaire de Gdańsk. Formé en 1991, le groupe est considéré comme ayant joué un rôle important dans l'émergence du metal extrême underground polonais[1],[2]. La plupart des albums de Behemoth sont axés sur des thèmes sataniques dont des références à des auteurs tels que Aleister Crowley, John Milton et William Blake.


Depuis la fin des années 1990, le groupe adopte un style de black metal traditionnel, avec des paroles rédigées par le chanteur Nergal et Krzysztof Azarewicz. À la suite de la parution de l'album Satanica, en 1999, le groupe montre sa présence sur la scène death metal. Bien que Behemoth soit catégorisé death, black ou thrash metal, Nergal mentionne ne pas apprécier que le groupe soit catégorisé[3].

Débuts et premiers albums (1991–2000)Modifier

Behemoth est formé en 1991 en tant que trio, avec Nergal à la guitare et au chant, Adam Muraszko à la batterie, et Desecrator à la guitare. Ils débutent avec leurs démos Endless Damnation, et The Return of the Northern Moon[4]. La démo la plus significative, cependant, est la troisième, ...From the Pagan Vastlands, en 1993. La cassette audio est enregistrée puis envoyée au label polonais Pagan Records et, plus tard, au label américain Wild Rags.

Le premier album studio, Sventevith (Storming Near the Baltic), paraît en 1995. Un an plus tard, il enregistre son second album, Grom, paru en 1996. Grom présente nombre d'influences et styles musicaux, avec l'usage de voix féminines, de synthétiseurs et guitares acoustiques. À cette même période, Behemoth obtient enfin la chance de jouer sur scène dans son pays natal et fait une tournée en Europe. Deux ans plus tard, le groupe enregistre un troisième album, Pandemonic Incantations. Les médias spécialisés de la scène metal s'intéressent de plus en plus au groupe[5]. Cependant, à cause d'un manque de soutien promotionnel, l'album n'a pas l'effet escompté.

Après une autre tournée intensive, Behemoth signe un contrat de deux ans avec le label italien Avantgarde Music, durant le printemps 1998. Cette nouvelle collaboration est un succès[6] avec l'album Satanica. Le label réserve deux tournées européennes pour le groupe, aux côtés de Deicide et Satyricon. Durant cette période, Behemoth change de line-up et a quelques problèmes avec son ancien label polonais. Les nouveaux membres engagés incluent Novy (ancien membre de Devilyn, Vader et Dies Irae), à la batterie, et Havok, le nouveau guitariste. À la suite de ces changements de line-up, Behemoth signe avec le label polonais Mystic Production.

L'album suivant, Thelema.6[7],[8]. La publicité pour Thelema.6 est effectuée par la presse mondiale et les médias[1], avec des premières publications officielles en Russie et au Brésil. Pendant la tournée promotionnelle de Thelema.6, Behemoth participe à des festivals tels que Wacken Open Air, With Full Force, Inferno Metal Festival, Mystic Festival, et Mind Over Matter Autumn. Il joue aux côtés de Carpathian Forest et Khold, puis participe au festival polonais Thrash em All Fest, avec Vader et Krisiun, parmi d'autres.

De Zos Kia Cultus (Here and Beyond) à The Apostasy (2001–2008)

En 2001, Behemoth débute sur l'enregistrement du sixième album studio. Entre-temps, il achève sa tournée en Russie, en Biélorussie et en Ukraine. L'enregistrement de leurs nouvelles chansons achevé, Behemoth vient une seconde fois aux Hendrix Studios. En compagnie de leur ami et ingénieur du son Arkadiusz Malczewski, ils produisent Zos Kia Cultus (Here and Beyond). En février 2003, le groupe entame sa première tournée en Norvège, dans de nombreuses villes (Bergen, Oslo, Stavanger…). Le 11 mars 2003, la première tournée américaine est programmée par Century Media Records. La tournée débute le 9 mars au Metalfest du New Jersey, suivi de nombreuses dates à travers les États-Unis et le Canada, en compagnie des groupes Deicide, Revenge, Vehemence et Amon Amarth. Peu après cette première tournée américaine, le groupe est invité à rejoindre le Blackest of the Black Tour de Glenn Danzig. Le festival, déjà légendaire, présente des groupes comme Danzig, Superjoint Ritual, Nile, et Opeth.

Au printemps 2003, Behemoth achève sa troisième tournée avec Six Feet Under, Skinless et The Black Dahlia Murder. Le groupe participe ensuite au Tuska Festival, en Finlande, avec Ministry et Soulfly entre autres. En cette période, à la suite de difficultés liées au line-up, Nergal se sépare d'Havok et Novy, qui décide de se focaliser sur son groupe. En 2004, le septième album, Demigod, est publié et bien accueilli par la critique. Enregistré aux Hendrix Studios, l'album débute à la 15e place des classements musicaux polonais[9]. Les vidéoclips des chansons Conquer All et Slaves Shall Serve sont également tournés.

À la fin de 2005, le groupe se trouve en tête d'affiche du Demigod supremacy Canadian tour 2005 avec Necronomicon. En 2007, le groupe part en tournée européenne avec Napalm Death, Moonspell et Dew-Scented, année pendant laquelle sort le huitième album studio, The Apostasy, en juillet. Il est enregistré au Radio Gdańsk Studio, en décembre 2006. Peu après la parution de l'album The Apostasy, le groupe participe au Ozzfest 2007, en second stage[10]. En octobre et novembre 2007, il participe à une tournée américaine avec Job for a Cowboy, Gojira et Beneath the Massacre[11]. En octobre et novembre 2007, le groupe participe à une tournée en Europe avec les groupes de death metal canadien Kataklysm et belge Aborted.
En février 2008, Behemoth entame une tournée américaine avec Suicide Silence. En avril/mai 2008, le groupe participe à une tournée nord-américaine, The Invaluable Darkness, avec Keep of Kalessin et Dimmu Borgir. Behemoth passe tout l'été à jouer en Europe. En octobre 2008, Behemoth sort son premier album live, At the Arena ov Aion – Live Apostasy. Également, un EP intitulé Ezkaton, commercialisé le 11 novembre 2008 en Amérique du Nord et présente une version ré-enregistrée de Chant for Eschaton 2000, une nouvelle chanson, et deux reprises (Master's Hammer, avec les membres de Root, Big Boss, et Ramones) plus trois chansons live.

Evangelion (2009–2010) Modifier
En mars 2009, le groupe annonce la possibilité d'un nouvel album produit par le producteur britannique Colin Richardson[12].

Behemoth fait paraître son neuvième album studio intitulé Evangelion, le 9 août, distribué par le label Nuclear Blast en Europe et le 11 avril par le label Metal Blade aux États-Unis. Shemhamforash, une musique de cet album, est mise en ligne en juillet 2009 dans leur profil MySpace[13]. En juillet et en août 2009, Behemoth participe au Rockstar Mayhem Festival aux côtés de nombreux groupes comme Slayer, Bullet for My Valentine, All That Remains, Trivium, Marilyn Manson, Cannibal Corpse et Job for a Cowboy. En septembre 2009, Behemoth participe à la tournée polonaise New Evangelion avec Azarath, Black River et Hermh[14].

En janvier 2010, Behemoth participe à la tournée Evangelia Amerika Tour en Amérique du Nord, en mars, il joue en Europe (Scandinavie, Grèce et Turquie) et, en avril, au Japon, en Australie et en Nouvelle-Zélande.

Maladie de Nergal, guérison et The Satanist (depuis 2010)

En août 2010, Nergal est amené à l'hôpital où l'on lui diagnostique une leucémie. Initialement, il est rapporté que sa leucémie est à un stade avancé et que la chimiothérapie ne peut le guérir, mais cette information est erronée. Doda, sa petite amie de l'époque, décide de lui offrir de la moelle osseuse, mais elle n'est pas compatible[15]. Un donneur est trouvé par la suite. Behemoth est forcé d'annuler ses dates de tournées au Sonisphere Festival en Finlande, des concerts en Russie, Bielorussie (septembre et octobre) et leur tournée nord-américaine Lawless States of Heretika avec Watain, Withered et Black Anvil (novembre et décembre). Le DVD live, Evangelia Heretika, est commercialisé le 9 novembre 2010[16]. Le coffret inclut deux DVD présentant le concert de Varsovie de 2009, le concert de Paris de 2008, des documentaires, des bonus et un CD audio[17]. Le 17 janvier 2011, Nergal quitte l'Uniwersyteckie Centrum Kliniczne (clinique), quatre semaines après sa transplantation. Il explique devoir passer plusieurs mois en convalescence et annonce son retour et sa motivation au sein du groupe Behemoth. Il remercie tous les fans pour leur soutien[18].

Selon Nergal, un nouvel album et une tournée pour 2012 sont prévus[19]. Dans une entrevue du 18 avril 2012 avec Blabbermouth, Nergal explique la possibilité d'une parution du prochain album en 2013[20]. Le groupe prévoit de jouer au Mayhem Festival, avec Amon Amarth, Rob Zombie, Mastodon, Children of Bodom et autres[21], mais est cependant forcé d'annuler car le batteur du groupe Inferno est tombé malade et qu'il a besoin d'une appendicectomie[22]. Le 30 mai 2013, Behemoth annonce le titre de son album, The Satanist, qui est publié le 5 février 2014[23],[24].

Behemoth est annoncé en tournée au début de 2015 avec Cannibal Corpse, Aeon et Tribulation. Le 9 août 2015, Behemoth est annoncé au Bloodstock Open Air en 2016, jouant The Satanist dans son intégralité le 12 août 2016[25].

En mai 2020, le groupe sort un EP intitulé "A Forest."[26]

Za: https://fr.m.wikipedia.org/wiki/Behemoth