Słowiańskie Święto Peruna

 Perun - slowianski bóg wojny, siły, męstwa, władca gromu, grzmotu i błyskawicy. Mężczyzna w sile wieku ze złotymi lub srebrnymi włosami, jeżdżący na białym rumaku albo w rydwanie; bóg-wojownik uzbrojony w miecz, maczugę albo bitewny topór. Miejsca gdzie uderzył piorun uważane były za święte i posiadające ogromną moc. Symbolem Peruna był dąb. Czczony więc go w zagajnikach dębowych tzw. "peryniach", gdzie palił się święty ogień pilnowany przez kapłanów.

"Perun" ilustr. Mariola Birus 

Szukając informacji dotyczących świąt Peruna trafiłam na bardzo ciekawą stronę, z której poniższy tekst zacytowałam. 

Mile zaskoczył mnie również ich sklep oferujący koszulki czy bluzy z symboliką slowianską. Nadruki z motywami słowiańskich postaci fantastyczne. Przykładówe zdjęcia produktów pod artykułem. 

Polecam https://slava.pl/

// Perun - bóg grzmotów i piorunów

Perun, słowiański bóg piorunów i grzmotów, podobnie jak grecki Zeus czy nordycki Thor, był jednym z najważniejszych w całym panteonie bóstw. Jego imię związane jest z uderzeniem, czasem jest tłumaczone jako "ten, który uderza". Mitologia słowiańska ukazuje go jako przeciwstawienie Welesa, pana podziemi i zaświatów. Jego walka z Wijem jest metaforą walki dobra ze złem. 

Jak wygląda Perun? Jego moc objawia się w dębie, a także zwierzętach takich jak wół, baran, byk czy gołąb. Jego atrybutem jest topór, który posiada właściwości magiczne chroniące przed siłami nieczystymi i chorobą. Choć kult Peruna poświadczony w źródłach został jedynie na Rusi, najprawdopodobniej występował na terenie całej Słowiańszczyzny - imiona bogów często były tabu i nie można było ich używać.

Kult Peruna przybierał różne nazwy oraz formy, w zależności od lokalizacji, co potwierdza staroruskie stwierdzenie Perun jest mnóg, a także nazwy miejscowości, jak np. Prohn czy Perunovac.

Święto Peruna - dawne obrzędy

Przypadające na 20. lipca Święto Peruna to typowo męskie święto, podczas którego proszono słowiańskiego władcę piorunów i boga deszczu o przychylność, która zapewniłaby udane plony. To, jak wyglądało niegdyś pozostaje w sferze domniemań - brak jest źródeł, które by je opisywały. Pewne jest jednak, że kult Peruna istniał i był czczony na terenie Rusi aż do czasu chrystianizacji - posąg postawiony w 980, przedstawiający Peruna jako rosłego mężczyznę z siwymi lokami i złotym wąsem, w 988 roku został zniszczony po chrzcie Włodzimierza Wielkiego.

Znakiem Gromowładcy był sześciobok foremny, którego wierzchołki łączyły się ze środkiem - rzeźbienie lub rysowanie tego znaku zapewnić miało bezpieczeństwo i ochronić przed uderzeniem pioruna - w niektórych regionach zwyczaj ten przetrwał aż po dziś dzień.

Święto Peruna dziś

Rodzimowiercy Słowiańscy czczą Peruna po dziś dzień. Obchody związane są z zawodami sportowymi na cześć Peruna, podczas których mężczyźni zmagają się ze sobą w różnych dyscyplinach. Zgromadzenia odbywają się pod dębami, towarzyszy im biesiadowanie, a także postrzyżyny - święto podczas którego młodzi chłopcy przechodzą spod opieki matki do opieki ojca i stają się mężczyznami. 

Perun to najważniejsze bóstwo słowiańskie. Ten słowiański bóg deszczu i władca piorunów obecny jest także na naszych koszulkach. Oferowane przez markę Slava słowiańskie koszulki męskie z nadrukiem z symbolem Gromowładcy przygotowaliśmy z myślą o wszystkich tych, których interesuje mitologia słowiańska. Sprawdź!

Zachęcamy do odwiedzenia naszego sklepu oferującego koszulki słowiańskie!

// za:slava.pl

Edit: 26.07.2021

Kilka uwag dotyczących mojego artykułu na temat święta Peruna pod linkiem Tutaj polecam. 

Kupalnocka, Noc Kupały, Wianki, Sobótka, Noc Świętojańska , Noc Świętorujańska

W Kupalne Święto – jedno z czterech najważniejszych Świąt Przyrody i Przyrodzonej (Rodzimej) Wiary Słowiańskiej 

https://bialczynski.pl/tag/kupala/

Noc Kupały – Sobótka – Noc Świętojańska – Świętorujańska

Letnie Przesilenie, kosmiczne święto czczone przez Słowian od starożytności do dnia dzisiejszego. Krasz, Kupalia, Kupała, Kopernocka, Sobótka-Samobudka, Stado, Świętoruja, Wianki, Noc Świętojańska, Czara-Czarkan – Niebiańskie Dzikie Łowy Lata.

Wydawałoby się, że o Sobótce i Nocy Świętojańskiej, zwanych też Kupaliami nie da się powiedzieć już nic nowego. Wszystko podobno zostało napisane i powiedziane. Jak się przekonacie nic bardziej mylnego. Pisano bowiem dużo, lecz z sensem nie napisano dotychczas prawie nic. Na temat tego święta pisze się mnóstwo, lecz zawsze nieodmiennie płytko, jakby z punktu widzenia „obcych”, którzy zostali zrzuceni w desancie z uczelni wyższych „cywilizowanego świata” pomiędzy „słowiańskich buszmenów”. U nas w Polsce za opisami tymi stoi przeważnie ideologia któregoś z trzech modnych współcześnie światopoglądów, dominujących w cywilizacji Zachodu: „naukowego”, ateistycznego, lub chrześcijańskiego.

Obrzędy Kresu, zwanego też Krestem, Kraszeniem, Kryszeniem, Wiankami, Kupaliami, Kupalnocką, Kupernocką i Sobótką – jak i wszystkie pozostałe obrzędy publiczne wielkich świąt wiary przyrodzonej słowiańskiej, zawierają w sobie pełne symboliczne odniesienia do całościowego obrazu jaki daje człowiekowi praktyczna obserwacja świata.(...) 

https://bialczynski.pl/2019/06/21/slowianie-wiara-przyrodzona-noc-kupaly-sobotka-noc-swietojanska-swietorujanska/

(...) Kupalnocka była tym słowiańskim, pogańskim świętem, w którym najjaskrawiej widać było słowiańską afirmację życia, tępioną przez ponure i cierpiętnicze krystowierstwo. Tańce i śpiewy przy ogniskach, aż do popadnięcia w trans, ekstazę, wzmacniane piwem, miodem i „ziołami”, kończące się wypadami parek w las, były kwintesencją słowiańskiej afirmacji życia. Bo była Kupalnocka też świętem najbardziej – że tak to nazwę – „swawolnym”. Dla podrastającej młodzieży była często dniem seksualnej inicjacji. Nie jeden podrostek i nie jedna dziewucha „robili to” w Kupalnockę pierwszy raz. Bajki o szukaniu w lesie czy na mokradłach kwiatu paproci to naleciałość krystowiercza, wypływająca z pruderii. Młodzi parkami nie po to urywali się od ognisk, by szukać kwiatu paproci w tę namiętną noc. Uciekali, by sobą się nacieszyć, nasycić. Krystowierstwo, widzące w seksie szatańskie, diabelskie pokusy, potępiające seks przedmałżeński, uprawiające kult dziewictwa, przerobiło te wycieczki do lasu na zgodne z krystowierczą pruderią szkanie kwiatów paproci.

Udało się klerowi, i owszem, utożsamić w świadomości wielu Polaków Kupalnockę z krystowierczą podróbką – „nocą świętojańską”. Wielu wymienia te nazwy obok siebie lub wymiennie, choć „noc świętojańska” ma się do Kupalnocki tak, jak tombak do złota. Była i jest nieudolną atrapą Kupalnocki.(...) 

https://opolczykpl.wordpress.com/2021/06/20/kupalnocka-prastare-slowianskie-poganskie-swieto/

Siemiradzki “Noc świętojarska” lub Noc świętorujańska – czyli ta noc w którą schodzą się Gaj-Ruja (Lato) z Jaruną-Jarowitem (Wiosną)

https://mojaslowianskafilozofia.blogspot.com/2016/06/kupalnocka-sowianskie-swieto-noc-kupay.html?m=1

Ciekawy opis głównych słowiańskich świąt pod linkiem https://www.google.com/amp/s/stylzycia.radiozet.pl/amp/full/157337/Magia/Wrozby/Slowianskie-swieta-tradycje-Slowian-ktore-sa-obecne-do-dzis-31916