Moja Słowiańska Filozofia Ma Philosophie Slavica: Beltain

wtorek, 30 kwietnia 2013

30 kwiecień - 1 maj ŻYWIA- pogańskie święto zieleni i życia - 1 i 2 maj Święto Boru i Święto Drzew - - Beltainowa Wiosna

Kiedy na słowiańskich ziemiach (i pewnie nie tylko na słowiańskich) nastała Wiosna a z Wiosną zieleń, pączki, kwitnące grusze i jabłonie, wiszny oblane pachnącym kwieciem, ludzie modlili się do bogów i bogiń o powodzenie w przedsięwzięciach, o urodzaj, składano im żertwy w podzięce za dobro spływające na nich.

Jak to w pogańskich zwyczajach, wierzono, ba, wiedziano bowiem, że pobudzone negatywne siły wracają z potrójną siłą...więc, nie czyńmy nikomu szkody.

Ten piękny czas, kiedy wszystko w zakwicie oblane swarożymi promieniami, najdobitniej opisała Mojmira.

Zacytuję poniżej:

"Wiosna Beltainowa. Czas, kiedy zieleń jest najzieleńsza, promienie słońca najdelikatniejsze, ziemia najpulchniejsza, a zapach rozkwitających na każdym kroku kwiatów najmocniejszy. Wiosna Beltainowa. Pora roku należąca do młodych – młodych zarówno ciałem, jak i tych, w których pomimo upływu lat pozostał niezmiennie młody duch - oraz do zakochanych. Wiosna Beltainowa. Czas długich spacerów, zbierania kolorowych bukietów, tańca wokół majowego pala i skoków przez roztańczone płomienie palonych na leśnych polanach i nad jeziorami ognisk.

Bóg i Bogini. Bogini i Bóg. Dwa ciała i dwa duchy splecione w nieograniczonej czasem czy przestrzenią świętej unii. Dopełniające się różnorodności. Niepozostające w sprzeczności przeciwieństwa i podobieństwa zarazem. Prastare istoty, z których miłosnego aktu wszystko powstało i dzięki któremu nadal istnieje.(...)"

Wiosna na słowiańskiej ziemi zaczęła się już przed marcem, kalendarzowo, bo wegetacja roślin wystartowała z opóźnieniem...

1.05 Żywia - święto zieleni i życia